Een Cavalier en zijn gezondheid.

Helaas kent het ras Cavalier King Charles Spaniël een paar gezondheidsproblemen.

Een Cavalier kan last hebben van oogproblemen, omgekeerd niezen, epileptische aanvallen en hartkwalen.

Soms is Dexter erg druk en uitbundig in de weer, vaak veroorzaakt door spanning van het mee mogen met fiets of auto.Op zo’n moment kan hij een aanval krijgen van wat wij zien als paniekerige ademhaling. Op zo’n moment blijft hij ook staan en probeert zijn lijfje tegen ons aan te drukken. Hij zoekt dan dus duidelijk bescherming. Wij stellen hem dan gerust door lief tegen hem te praten en heel zachtjes op zijn borstkastje te kloppen.

Zeer waarschijnlijk is dit omgekeerd niezen. Oorzaak is een normaal gebleven verhemelte in een verkorte snuit. Het ontstaat meestal als de cavalier opgewonden is, soms na drinken, eten, rennen of aan de lijn trekken. Meestal duurt het enkele seconden, maar soms ook het ook enkele minuten aanhouden en meermaals per dag voorkomen. Je kan het stoppen door even over de keel te wrijven of de neusgaten even dicht te houden. Als de cavalier slikt, lost het probleem zich meestal op. Het kan ook als oorzaak een allergie of een irriterend middel hebben. Met dit probleem valt prima te leven

Een jaar geleden is Dexter geopereerd aan Entropion.

Bij Entropion (naar binnen krullende oogleden) komen de ooghaartjes op de oogbol te liggen, waardoor er irritatie kan ontstaan. Als wij er niets aan zouden laten doen, zou zijn oogbol worden beschadigd met zelfs blindheid tot gevolg.

Dexter is geopereerd en heeft sindsdien geen last meer. Wel moeten wij af en toe zijn oogjes schoonmaken, vooral in tijden van rond dwarrelend stuifmeel.

.Gelukkig zijn wij niet bekent met hartkwalen of epileptische aanvallen, maar horen en lezen wel vaak over Cavaliers met  hartkwalen. Een hartprobleem bij een cavalier kan je herkennen aan een verminderd uithoudingsvermogen, benauwdheid, hoesten,  ritmestoornissen, vermageren of een hartruis. Hartkwalen kunnen aangeboren zijn of op latere leeftijd verkregen.

(bron: Cavalier Page.com|)

Hoe gaat het met jouw hondje? img_3782

Dexter en zijn eetprobleem

sjh_1322

Dexter is al sinds Dexter bij ons in huis is, zijn een probleem met het eten.

Hij is nu 4 jaar en wij hebben echt heel veel geprobeerd om hem spontaan aan het eten te krijgen. Al toen Dexter slechts 3 maanden was, moesten wij hem naar zijn voerbak lokken. Dat ging met een speelbal, waar hondenbrokjes in kon worden verstopt, een Kong, een speciaal middeltje van de dierenarts, wat over zijn brokjes werd gedruppeld, zodat de geur aantrekkelijker werd. Kleine hoeveelheden hondenpaté door zijn brokjes geroerd en ook gekookte kipfilet. Helaas niets hielp, of het hielp voor slechts een paar dagen, dan had Dexter er al weer genoeg van. Net als wij dachten dat wij de strijd hadden gewonnen, begon het weer opnieuw.

Op dit ogenblik heeft Dexter een doffe vacht en schilfertjes op zijn huid. Een doffe vacht kan te maken hebben met een tekort aan bepaalde voedingsstoffen. Ook kan het zijn dat Dexter niet zo goed tegen de voedingsstoffen kan die in de hondenpaté zit.

Dus heb ik besloten dat Dexter nu eindelijk maar eens moet leren om alleen zijn brokken te eten, want daar zitten wel de juiste voedingsstoffen in. Dus lok ik Dexter om zijn brokjes als snoepjes te eten.

”Wafwaf: Mmmmm, dat lust ik wel. Eén brokjes hap…Twee brokjes, hap hap. Waf, nu gooit ze een brokje in mijn bakje, smikkel hap.Drie brokjes in één keer, Vier brokjes , 6 brokjes. Mmm, lekker hap hap.

Ja, da-ag, nu niet een heleboel in één keer in mijn bakje! Waf, nu weiger ik om verder te eten, voer mij ze maar stuk voor stuk. Is toch veel gezelliger?” 

Ik was in euforie toen Dexter uit zijn bakje ging eten, maar ik begrijp er verder niets van. Zodra ik de bodem van zijn bakje vol gooi, weigert hij om verder te eten.

Ik weet maar al te goed dat Dexter mij steeds weer manipuleert als het om eten gaat. Ik moet gewoon zijn bakje met voer neer zetten, en na een half uur weghalen.

Dan kan hij het op een later tijdstip nogmaals proberen. Maar al sinds Dexter in ons leven is, vind ik al snel iets zielig voor hem. Hij is immers een klein hondje. En dan dat koppie die je zo lief kan aankijken. Tja, Dexter probeert van alles als hij maar aandacht krijgt. Maakt niet uit hoe, de goede of de slechte manier.

 

Trainen om brokjes te eten.

Dexter wordt nu al drie dagen achter elkaar getraind om zijn voerbakje met alleen zijn brokjes erin leeg te eten. Ik geef hem zijn voerbakje met brokjes. Dexter eet er niet van. Helaas Dexter, dan haal ik het na een half uur weer bij je weg, misschien ga je het missen.

Een halve dag later zet ik het toch maar weer voor hem neer. Misschien……? Maar nee hoor, hij lijkt er niet naar te talen. Na een half uur haal ik het weer weg. Dan maar eens zien wat hij morgen doet.

De volgende ochtend geven wij Dexter geen korstje brood. Nu maar hopen dat hij straks een vreselijke honger heeft. Rond de middag roep ik Dexter om te eten. Hij komt vrolijk op mij afstappen en volgt mij naar de plek waar ik zijn voerbakje neerzet.

“Wwwaf, lekker. Eten! Bahblaf, ik ruik alleen maar mijn brokjes. Maar dát hoef ik niet.”

Dexter loopt weer bij zijn voerbakje weg en kijkt er niet meer naar om. Dus zijn bakje wordt na een half uur weer weggehaald. Tegen de avond, wanneer Dexter normaal zijn voer krijgt, pak ik zijn voerbakje en roep Dexter. Wederom komt Dexter vrolijk aanlopen. Ruikt aan zijn brokjes en kijkt mij verbaasd aan.

Ach, wat zielig! Ik geef Dexter een brokjes alsof het een snoepje is.

“Mmmmwaf, dat is best lekker”.

Ik leg een paar brokjes voor zijn bakje op de grond en loop weg.

Een paar tellen later hoor ik Dexter zijn brokjes uit zijn voerbak eten.                                         En ja hoor. Gewonnen!! Dexter eet zijn “kale” brokjes uit zijn voerbak.Morgen maar weer proberen.

 

Trainen om brokjes te eten (2)

Helaas ben ik gisteren weer in de fout gegaan.

Ik heb Dexter ’s morgens en een keer in de vroege middag zijn voerbakje met alleen de brokjes erin gegeven. Beide keren draaide hij gewoon zijn koppie om en ging dus weer niet eten. En weer haalde ik beide keren na een half uur zijn bakje weg. Op zijn normale voertijd geef ik Dexter weer het bakje brokjes. Meneer loopt mee, maar haalt zijn neus op en loopt weer weg. Ach nee hè, wat moet ik nu doen? Ik ga de fout in, want ik vind dat Dexter moet eten. Dus meng ik zijn brokjes met een beetje vleespasta. Plotseling staat er een enthousiast hondje naar mij te springen.

“Mmmmmwaf, ik ruik iets lekkers. Eten!!! Jippiewafwaf”. 

Ik zet het voerbakje neer en Dexter begint smakelijk te schrokken, alsof hij nooit eten krijgt. Ik weet ik had het anders aan moeten pakken. Voer neerzetten, na een half uur nog niet gegeten, dan weg halen. Vandaag niet gelukt, dan morgen weer proberen, desnoods de volgende dag weer. Zo moet je je hond datgene leren eten zoals jij dat graag wil.

Ik kan gewoon niet tegen die vragende oogjes. Ik weet dat Dexter het zo nooit zal leren, maar ach….blijf eens nee zeggen.Dexter houdt het langer vol dan ik, dat blijkt maar weer.

Ik vind het trouwens nog steeds ongelofelijk zoals Dexter soms zijn ongenoegen laat blijken. Wil ik hem een brokje geven, iets dat hij dat ziet als een lekker snoepje, maar hij hout zijn bekkie stijf dicht. Stop ik het dan toch in zijn bek, dan laat hij het gewoon rustig uit zijn bekkie vallen.

Heeft jouw hond ook van die vreemde manieren met het eten?

Dexter is blij met zijn afkomst

178417_188344451303168_1597079743_oFamilie

Op Facebook werd ik herinnerd aan een gebeurtenis van 4 jaar geleden. Het betrof een foto van Dexter, kort na de geboorte, samen met zijn moeder en zijn 4 broertjes en 2 zusjes. Hierbij melde ik ook dat wij op dat moment nog niet wisten welke Dexter zou zijn, want wij moesten hem nog uitkiezen. Ik vond dit berichtje zo’n leuke herinnering, dat ik hem heb gedeeld met de Cavalier groep.

Wat wekte mijn verbazing?

Eén van de Facebook vrienden vroeg mij wie de moeder op de foto was. Ik dacht er verder niet bij na, maar ik vond dit een vreemde vraag, maar heb hem toch beantwoord.

Wat denk je? Blijkt zij de zus van Dexter zijn moeder te hebben, Dexter zijn tante dus.

Tante Amely.

Het gaat met Dexter qua gezondheid erg goed. Daarom ben ik ook best wel nieuwsgierig naar zijn broertjes en zusjes, maar heb geen idee waar die nu zijn.

Zou best wel willen weten hoe hun leventjes er uit zien en hoe de gezondheid is van het stel.

Heb jij een hondje die afkomstig is From The Charming Cavalier, geboren op 29 oktober 2012?

Even voorstellen

Hallo waf, ik ben Dexter, een Cavalier King Charles Spaniël.

Ik ben een lief, vriendelijk hondje , al zeg ik het zelf.

Mijn baasje, Gretha is haar naam, zal proberen mijn belevenissen en mijn gedachten, te verwoorden in mensen taal. Nou ja, dat denkt ze tenminste.

Ze wil mij niet vermenselijken, ik ben immers een hond, maar zij denkt mij wel te begrijpen.

Wij hopen samen je deelgenoot te kunnen maken met tips en wetenswaardigheden over mij en mijn soortgenoten, de viervoeters.

Even bijpraten Wie ben ik.

Ik ben dus Dexter, een Cavalier King Charles Spaniël, tricolor. Ahum,een echte rashond dus.

Ik ben gekozen om mijn grootte, ik ben redelijk klein. Om mijn karakter, ik ben altijd vriendelijk en leergierig. En schattig om te zien.

Al vanaf de dag dat ik op komst was, in de buik van mijn moeder dus, heeft Gretha al een soort dagboek bijgehouden van al mijn belevenissen. Vanaf nu gaan wij je dus proberen op de hoogte te houden van mijn verdere ontwikkelingen.

 

En natuurlijk tips.