Je hond is toch geen mens?

Ik las van de week een krantenartikel waar ik onszelf wel in herkende en een glimlach om mijn mond deed verschijnen. Het artikel kwam van Raad voor dieraangelegenheden, RDA, adviseurs voor minister Schouten van landbouw, natuur en voedselkwaliteit.
Er werd in gewaarschuwd voor de soms grenzeloze liefde van de mens voor het dier, alsof het ‘eigen kinderen’ zijn of levenspartner.
Ik moest erom glimlachen, ondanks dat ik beslist tegen het vermenselijken van onze huisdieren ben, maak ik mezelf er ook wel eens schuldig aan.
Dexter is niet ons ‘kindje’, wij zijn dus niet ‘papa en mama’ voor Dexter.
En toch…. vertroetelen wij hem als een kleuter, zien in onze beleving ook regelmatig overeenkomsten met het karakter van een kleuter. Wij zijn soms bezorgd om iedere afwijking van zijn gedrag, zoals: ‘Dexter is vandaag veel té rustig, Dexter slaapt vandaag té veel’.
Of: “gras eten, tjee, wat is er aan de hand, is Dexter misselijk dan?”
Of: “ach gossie, krijgt Dexter wel genoeg aandacht vandaag?”
Wij praten tegen hem alsof het een mens is en hij ‘natuurlijk’ alles begrijpt.
Als Dexter op zijn ‘honden’ manier iets aan mij vraagt , maar ik begrijp niet wat hij nu echt wil, dan zeg ik altijd dat hij eerst maar eens moet leren praten, want dan zal ik het pas kunnen verstaan. (Ach ja….)
Als wij ergens naartoe willen gaan, willen wij eerst weten of het wel leuk zal zijn voor Dexter.
Nee, Dexter is geen mens en dus ook niet ons kindje, maar de zorgen om hem en voor hem doet daar volgens mij niet aan onder.Meer lezen over “Je hond is toch geen mens?”

Wie nam wie in de maling?

Je wilt het niet geloven…… maar Dexter eet al ruim een week spontaan zijn kale brokjes, dus zonder toevoeging van een blokje vlees!
Echt, ik weet niet wat ons overkomt.

Zoals ik al meerdere malen met jullie heb gedeeld, Dexter is al sinds pup zijnde een slechte eter geweest.
Zijn brokjes wou hij alleen maar eten als ik er een spelletje mee speelde, zodat hij spelenderwijs toch iets zou eten. Of ik moest iets extra’s toevoegen, zodat hij ‘misschien’ toch in de verleiding zou komen om dan toch maar te eten. Ik heb het geprobeerd met een speciale eetlustopwekkende druppeltjes van de dierenarts, de voerbak weghalen en pas een paar uur later weer terugzetten. Ik heb het zelfs een keer vier dagen volgehouden, in de hoop dat hij toch alsjeblieft iets zou eten, maar Dexter gaf niet toe. Ook heb ik het een tijdlang geprobeerd met gekookte kip, speciale hondenpasta’s of het laatste jaar met fijn gesneden stukjes rund- of lamsvlees. Meer lezen over “Wie nam wie in de maling?”

Dexter geniet er weer volop van zijn hondenleventje.

Dexter is weer voor zijn jaarlijkse controle bij de dierenarts geweest en heeft tevens zijn vaccinatie-cocktail weer gehad.
Dexter is weer volledig goed gekeurd. Hij heeft alleen zijn hartruis, maar dat is volgens de arts in goede gesteldheid, want zijn hart is rustig en pompt correct. Geen zorgen hierover dus!
Dexter heeft ook geen last meer met het plassen dat werd veroorzaakt door de Struvietstenen en gruis.
Ook heeft Dexter geen enkel moment van benauwdheid meer gehad, dus ook niet tijdens de extreem warme zomerdagen.

Dexter lijkt een kompleet andere hond te zijn geworden.
Hij daagt ons regelmatig uit om met hem te spelen, door te stoeien of met zijn knuffeltje te gooien, zodat hij dan als een dolle erachteraan kan rennen.
Voor zijn operatie deed hij dit ook wel, maar dan veel minder vaak en ook zeker veel korter. Dexter gaf er dan al vaak snel de brui aan. Misschien te vermoeiend?
Hoe dan ook, Dexter is veel actiever geworden en daardoor ook veel levendiger.
Het is nu dan ook extra genieten van ons prachtige vriendje.
Wat wel opvalt is dat hij eigenlijk steeds bij ons in de buurt wil zijn. Als wij ons hoe dan ook even verplaatsen, dan volgt Dexter ons direct, of hij nu lekker lag te slapen of ergens anders mee bezig was.Meer lezen over “Dexter geniet er weer volop van zijn hondenleventje.”

Weer thuis, na een geweldige, mooie vakantie.

Dit jaar zijn wij in belang van Dexter en zijn gezondheid in Nederland gebleven.
Wij houden van Frankrijk, maar daar zou het voor Dexter veel te warm zijn.
En zeg nu zelf, Nederland heeft toch ook fantastische mooie streken.
Onze keuze was op de Achterhoek gevallen. Dus met caravan en al daar naar toe. Maar tot onze schrik, viel onze vakantie net tijdens de hittegolf.
Als dat maar goed gaat!

Maar wat schertste onze verbazing?
Dexter doorstond deze hitte als iedere andere hond. Hij hijgde veel, hij pufte veel, hij dronk erg veel en zocht de koelte en schaduw onder de caravan. Dexter heeft het op geen enkel moment benauwd gehad. Sommige nachten waren zo ontzettend warm, dat wij de ventilator op Dexter gericht hielden. Eén nacht had hij het wel extra zwaar, want de hitte was ondanks de nodige ventilatie niet te harden.
Dexter was bij ons in de caravan, want helemaal alleen en zonder ons onder de luifel, was voor Dexter geen optie, want hij moest ons hoe dan ook kunnen zien en ruiken.
Wij hebben in deze extreem warme week weinig of niet kunnen fietsen, want dat wilden wij Dexter niet aandoen, ondanks zijn koelvest en zijn fietsparasolletje.
De daarop volgende weken waren gelukkig wat koeler en hebben wij toch nog kunnen doen wat wij graag wilden ondernemen.

Wat zijn wij blij en trots hoe Dexter de warmte heeft doorstaan en wat zijn wij ongelofelijk blij dat hij toch is geholpen aan zijn te lange zachte gehemelte (BOS-syndroom). Wij hebben echt een compleet andere hond terug gekregen.
Dexter is veel rustiger geworden, maar ook veel speelser en ondernemender.
Dexter kan en mag weer gewoon hond zijn, zonder de vreselijke benauwdheid, waar hij vreselijk ziek van werd.

Natuurlijk hebben wij de dierenarts in Nijkerk laten weten hoe het Dexter is vergaan tijdens de vakantie met de extreem warme dagen. Wat zijn wij blij dat hij Dexter heeft durven te opereren en ons, maar vooral Dexter, hiermee van angst en benauwdheid heeft kunnen verlossen.

Vakantietijd! Een drama voor sommige huisdieren.

Afbeelding is van Groofy Dogs, België

Velen van ons zijn blij dat de vakantietijd weer is aangebroken. Gelukkig zijn de huisdier-eigenaren in deze tijd op zoek naar een plek waar voor een paar weken hun huisdier kan logeren, of misschien hebben ze een vakantiebestemming gevonden waar hun huisdier ook welkom is en er een fijne tijd met baasje en gezin zal beleven.
Zelf hebben wij altijd nog op een camping gestaan waar Dexter van harte welkom is. Een vakantie zonder onze kleine GROTE vriend is voor ons ondenkbaar, maar zou het toch ooit van toepassing zijn, dan zullen wij beslist een fijne logeerplek zoeken voor Dexter.
Vooralsnog kiezen wij voor vakantiegebieden waar Dexter zich goed zal kunnen vermaken, dus voor ons niet het te warme zuiden of een vliegvakantie.
Wij hebben bewust voor Dexter gekozen, dus dat betekent natuurlijk ook dat wij niet overal naar toe kunnen. Zo zijn wij natuurlijk ook beperkt in ons bezoeken aan musea, of parken en dierentuinen.
Gelukkig hebben wij in onze tijd voordat wij Dexter hadden al volop bezoekjes aan musea en parken kunnen brengen, dus wij komen niets tekort. Tijdens onze vakanties fietsen wij veel. Leuk voor Dexter en voor onszelf.

Meer lezen over “Vakantietijd! Een drama voor sommige huisdieren.”

Gelaatsuitdrukkingen bij onze honden.

Als ik denk aan Dexter en zijn ‘gelaatsuitdrukkingen’, dan ben ik ervan overtuigd dat ik goed aan zijn snuit kan zien of hij blij, verbaasd of teleurgesteld is.

Dat onze honden emoties hebben, voelen en kunnen tonen is een feit.
Laat je de hond alleen thuis achter, dan is hij duidelijk teleurgesteld en kom je dan weer thuis, dan overspoeld hij je met blijde vriendschap. Ben je verdrietig, dan zal je hond bij je komen zitten en laten voelen dat hij er is voor jou. Dat gaat ook zo als je ziek bent, dan blijft je hond je zorgelijk in de gaten houden. Heeft iemand kwaad in het verschiet, dan zal je hond aan die persoon laten blijken dat hij niet blij is met deze en wil die persoon je kwaad doen dan zal hij jou beschermen en verdedigen.
Aan de stand van de oren en staart kan je zien hoe de hond zich voelt. Waakzaam, blij, onderdanig… zag het maar, het is eigenlijk altijd wel te herkennen in welke gemoedstoestand de hond is.
Maar kan je de emoties ook herkennen aan de gelaatsuitdrukkingen van de hond?
Hier is al veel onderzoek naar geweest en sommigen kunnen aantonen dat de hond wel ter degen gelaatsuitdrukkingen gebruikt om met ons te kunnen communiceren.
Denk maar aan de stand van de ogen als je hond een koekje wil, of als je weer thuis komt nadat hij even alleen is gelaten.Meer lezen over “Gelaatsuitdrukkingen bij onze honden.”

Dexter is voor controle geweest.

Vandaag is Dexter voor controle geweest bij dierenkliniek ‘De Arker” . De dierenarts was erg tevreden. Alleen is Dexter al 3 a 4 dagen aan de diaree. Dit heeft de dierenarts direct gecontroleerd. Het blijkt geen infectie te zijn of een parasiet. Dexter blijkt last te hebben van geïrriteerde darmen Dexter krijgt hier wel medicijnen voor.
De operatie is naar tevredenheid geslaagd en het snurken dat Dexter toch weer de laatste tijd weer doet, hoeft geen probleem te zijn. Toch raad de arts aan om even de zomer met de warme dagen af te wachten en te zien hoe Dexter hierop zal reageren. Mocht dit toch nog een probleem opleveren, dan kan de arts als het écht nodig blijkt te zijn een kleine ingreep doen. Hij kan dan er nog een paar millimeter worden verwijderen. Dexter hoef dan niet geheel onder narcose, maar als deze operatie te vermijden is, dan zal dat beter zijn.

Toch maar even afwachten dus.

Hmm, een bot, wat zal ik daar eens mee doen?
Hmm, een bot. Wat zal ik daar eens mee doen?

Gevaar! Die vreselijke grasaar!

Ik krijg van alle kanten waarschuwingsberichten binnen, ook van de dierenartsen, dat hondeneigenaren moeten proberen om velden met grassen te vermijden.
Grassen komen in bloei en ontwikkelen in de maanden juni, juli en augustus aren. Deze aren kunnen veel narigheid veroorzaken bij honden die een langharige vacht hebben, zoals de Cavalier King Charles, maar ook bijvoorbeeld de Cocker spaniël, langharige herders en Golden retrievers, maar ook honden met korter en/of kort haar kunnen gevaar lopen.
De grasaren hebben weerhaakjes die makkelijk in het vacht blijven hangen. Hierbij dringen de aren steeds dieper in de vacht. De aren kunnen dan ook doordringen in de huid met pijn en ontstekingen als gevolg.
De aren komen dan in de oren, de keel, de neus en kunnen dus ook in de longen terecht komen. Dit kan heel gevaarlijk zijn en in sommige gevallen zelfs de dood tot gevolg hebben.

Vooral honden met lange oren lopen extra gevaar, want een grasaar kan makkelijk in het oor gaan zitten met alle ernstige gevolgen. Als er een grasaar in het middenoor zit, kan dit tot epileptische aanvallen leiden. Daarom moet er dan ook direct worden ingegrepen. Dus als een grasaar in de neus of oren komt te zitten, maak dan met spoed een afspraak met de dierenarts om erger te voorkomen.

In de zomer is het moeilijk om gebieden met wild groeiend gras te vermijden. Gras in bermen wordt ook niet altijd gemaaid en dan heeft gras de kans om tot volle bloei te komen. Controleer na iedere wandeling je hond op grasaren. Voel met je handen voor de vacht en controleer o.a. de voeten, oksels, neus en oren.

Hoe je kan vermoeden dat je hond last heeft van een grasaar?

Wanneer de grasaar is binnen gedrongen, beschouwt het lichaam dit als ‘vreemd’. Het lichaam reageert met een ontstekingsreactie. Dit houdt in dat er roodheid, pijn, zwelling en soms koorts kan optreden. Vaak beginnen de klachten acuut.

Wanneer een grasaar in het oor terecht komt zal de hond plotseling erg gaan schudden met zijn kop, en aan het oor gaan krabben. Vaak zal de grasaar er niet vanzelf uitkomen. De dierenarts kijkt met de otoscoop (oorkijker) in het oor. Indien mogelijk proberen we de grasaar met een klein tangetje te pakken. Meestal lukt dit, soms is een roesje nodig. In ernstigere gevallen heeft de grasaar het trommelvlies gepasseerd. Vaak is het probleem dan al langer aanwezig, en kunnen er zelfs evenwichtsproblemen optreden.

HET BLIKSEMT EN HET DONDERT

Het ging vannacht behoorlijk te keer. En er was een bange hond beneden die driftig tegen de deur krabde, in de hoop dat iemand hem kwam halen en beschermen.
En natuurlijk werd ons bange vriendje gehaald. Dolblij rende Dexter naar boven en voelde zich blijkbaar een stuk veiliger met ons binnen handbereik.
Dat betekende wel dat het voor mij een stuk onrustiger werd. Dexter was behoorlijk besluiteloos en wilde op bed en als ikzelf weer redelijk lag te dommelen, voor zover dat dan mogelijk was, tikte Dexter weer ongeduldig dat hij op de vloer wilde zijn. En ja hoor… twee tellen op de vloer en daar was hij weer en drong erop aan dat ik hem op bed moest tillen. Dit herhaalde zich wel zeker drie á vier keer. Eindelijk werd het buiten wat rustiger, dus Dexter ook en besloot dan eindelijk dat hij toch ook wel lekker op de vloer lag.
Ach, zelf ben ik ook niet gek op de harde donderknallen, dus begreep ik de angst van Dexter ook wel.
Als ik eerlijk ben, vind ik het toch ook wel een fijn gevoel dat Dexter bescherming bij ons zoekt en vindt.

Een te warme dag voor honden.

Verstopt in de schaduw, maar als je goed kijkt……

Gisteren was het erg warm, het was zelf de warmste1 juni ooit in Nederland gemeten. Mensen zochten gezamelijk de terrassen en/of de stranden op. Veel mensen hebben het er dus van genomen en gezamelijk een heerlijke dag van gemaakt. Dit gold niet voor de dieren. De weidedieren als de koeien, paarden en schapen zochten waar mogelijk de schaduw op. Het was dan ook verstandig om niet op het heetst van de dag met je hond te gaan wandelen.

Ook Dexter vond het een té warme dag en zocht dan ook zijn schaduwplekjes in de tuin. Gelukkig hebben wij een tuin die voor Dexter veel koele, schaduwrijke plekjes biedt.
Aangezien Dexter nog steeds aan het herstellen is van zijn ingreep (inkorten van zijn gehemelte) hielden wij hem steeds goed in de gaten en als wij hem even niet zagen, konden wij hem vinden in de schaduw, ergens tussen de planten.
Deze warme dag heeft Dexter heel goed doorstaan. Natuurlijk was hij de hele dag flink aan het hijgen, welke hond deed dat niet, maar hij hield zich goed.
’s Avonds maakte hij wel meer en luider geluid met het snurken, waarschijnlijk was zijn wond iets opgezet door het vele hijgen.
Hoe dan ook, Dexter heeft deze zeer warme dag goed doorstaan en had dus op geen enkel moment ademnood. Het was voor Dexter en voor onszelf een heerlijke relaxte zomerse dag.

We hebben een andere Dexter!

Vrolijk en zonder zorgen

Om te weten hoe het nu echt met Dexter gaat, zijn wij met Hemelvaartsdag een stukje met de auto op pad gegaan. Gewoon een klein tourtje maken en af en toe even stoppen om Dexter even lekker te laten lopen en rondneuzen. Dit ging heel goed en ondanks dat Dexter al die nieuwe geuren best wel spannend vond, bleef hij toch op een normale hondse manier ademen. Dit was dus heel positief, zo positief zelfs, dat wij wel een langere tocht met Dexter durfden te maken.

Zo hebben wij gisteren een dagtocht gemaakt. Wij hebben gekozen voor een autoroute door de Utrechtse Heuvelrug. Heerlijk, wat een geweldige dag!
Dexter zat heel tevreden op de achterbank en keek af en toe met ons mee naar de mooie omgeving aldaar. Hij was zelfs zo rustig dat hij regelmatig eventje ging liggen ‘slapen’, iets wat voorheen ondenkbaar was.
Zo nu en dan stapten wij uit de auto om het een en ander beter te bekijken en natuurlijk mocht Dexter ook op onderzoek uit.
Zonder problemen voor Dexter hebben wij de hele dag kunnen toeren en natuurlijk zijn er de nodige foto’s gemaakt. Dit is immers een hobby van ons beiden, dus konden wij onze harten ophalen.

Meer lezen over “We hebben een andere Dexter!”

Het gaat geweldig goed met Dexter!

Wat zijn wij ontzettend blij dat wij Dexter de, toch wel risicovolle BOS-syndroom operatie , hebben laten ondergaan. En wat blijkt Dexter wederom ontzettend sterk te zijn. Hij lijkt bijna nagenoeg al zijn energie weer terug te hebben. Stapt, zonder uitputtingsverschijnselen, vrolijk de hele wandelronde mee en liefst nog een stukje extra. Dexter haalt nu op een normale ‘hondenmanier’ adem. Als wij voor de operatie met Dexter gingen wandelen, hadden wij vaak het idee dat wij met een klein biggetje aan het wandelen waren. Dexter maakte altijd een knorrend geluid. Ook het slapen doet hij nu veel rustiger. Voor de operatie snurkte Dexter zo luid, dat wij de radio en/of de televisie luider moesten zetten om goed te kunnen verstaan wat er werd verteld. Nu maakt hij alleen nog gewoon slaapgeluidjes.
Ook tijdens het spelen, of als er bezoek is, haalt Dexter op een normale manier adem.
Alleen als Dexter het nodig vind om te blaffen, iets wat hij eigenlijk zeer weinig doet, dan maakt hij één blafgeluidje om dan vervolgens duidelijk te proesten. Blijkbaar krijgt hij toch een irritatie in zijn keel tijdens het blaffen. Ook valt het ons op dat hij nu vaker last heeft van een soort Reverse sneezing  maar dit is gelukkig makkelijk te verhelpen, door even je hand voor het snuitje te houden.
Over een paar dagen mag Dexter weer proberen om zijn normale voer, weliswaar zacht gemaakt, te gaan eten.
Dus Dexter je doet het GE-WE-DIG-!