Een zware ingreep.

Dexter is gisteren geopereerd en het is goed gegaan.
De arts schrok gisteren toch nog wel een beetje, want het gehemelte was door de heftige doorbloeding extra opgezwollen, waardoor er erg weinig ruimte was om te kunnen snijden. Dat kwam door de doorbloeding, maar ook omdat Dexter een klein koppie heeft, dus ook een klein bekkie. Dit is anders dan bijvoorbeeld bij een Franse Buldog. Bij hun is de bek in verhouding groter en breder. De operatie heeft dan ook langer geduurd dan voorzien. De arts heeft een stuk van 2,5 cm weg gehaald, dus dat was erg veel. Na de geslaagde operatie moesten wij nog zeker twee uur wachten voordat Dexter weer voldoende was bijgekomen om de lange reis naar huis te kunnen doorstaan.

Wat was dit een lange, spannende middag. Beiden zaten wij vol verlangen en spanning het telefoontje af te wachten met de melding dat wij onze kleine ‘kanjer’ weer konden zien.
Toen wij bij de kliniek aankwamen, begon het staartje van Dexter voorzichtig te bewegen bij het horen van de stem van Sjaak. Ook ik werd begroet met een kwispelend staartje. Na een uitgebreide uitleg van hoe nu verder te handelen en hoe de medicijnen moeten worden gegeven, gingen wij op weg naar huis en Dexter hield zich erg goed in de auto.Wij waren pas na 20.15 uur thuis, en eenmaal binnen ging Dexter op zijn kleedje liggen en heeft zich nog nauwelijks verroerd. Ziek en moe van het hele gebeuren.
Dexter heeft de nacht op onze slaapkamer doorgebracht, veilig bij ons in de buurt, zodat wij een oogje in het zeil konden houden. Halverwege de nacht kwam Dexter, staande  op zijn achterpootjes tegen het bed staan, want hij wilde graag bij ons liggen. Na een klein half uurtje wou hij weer op de grond en sliep rustig verder. Dit herhaalde zich in de vroege ochtend nogmaals en kreeg ik zelfs een lik over mijn hand.Wat was ik blij met zijn teken van vriendschap.

Wat ben ik trots op onze kleine sterke vriend.

De arts wees ons erop, dat zonder ingrijpen Dexter vermoedelijk door verstikking, vervroegd ons zou moeten verlaten. Het ademen werd hem op bepaalde momenten steeds moeilijker gemaakt, zo nauw was zijn luchtpijp.Gelukkig lijkt die kans nu verkeken, maar kunnen wij wel de vreselijke momenten van benauwdheid herleiden. Zijn benauwdheid werd in de loop van de tijd steeds erger.Gelukkig hebben wij op tijd stappen ondernomen en kan Dexter hopelijk nog vele jaren bij ons blijven.

 

Gepubliceerd door www.cavalierdexter.nl

Deze Blog is bedoeld om ervaringen en ideeën met hondenliefhebbers, en dan met name liefhebbers van de Cavalier King Charles te delen. Ook wil ik je graag laten meegenieten van de belevenissen van mijn Cavalier Dexter. "Dexter from the Charming Cavalier".

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

<span>%d</span> bloggers liken dit: